Stedelijk Museum presenteert Stedelijk in de stad

Terwijl het Stedelijk Museum, Amsterdam wordt verbouwd brengt Lea Zeeland iedere week een bezoek aan het depot om een topstuk uit de collectie te bekijken.

Quappi, dat is vast een koosnaampje. Ze staat half achter haar man. Haar ene hand ligt op zijn schouder. Haar andere hand draagt bloemen. De bloemen van de kunstenaar? Na afloop van een opening?

Is de vrouw van de kunstenaar automatisch ook zijn muze? En is het leven van een muze leuk? Leidt zij een jaloersmakend prinsessenbestaan waarin zij voortdurend wordt begeerd en bewonderd? Door de manier waarop Max Beckman zichzelf en zijn vrouw heeft geschilderd krijg ik niet die indruk. Het lijkt eerder alsof de kunstenaar zijn eigen muze was en dat zijn vrouw vooral zijn spullen droeg, eten kookte en zijn sokken waste.

Ze lijkt er niet helemaal bij met haar hoofd, Quappi. Bezig met duizend dingen waaraan gedacht moet worden (Hebben we alles? Zit zijn jasje goed?) zodat hij zijn volle aandacht bij belangrijker zaken kan houden. Misschien is het leven van een muze geen prinsessenleven. Misschien is het eerder een beroep, vol van zelfopoffering. Ik hoop dat ik het mis heb; dat Quappi heus ook af en toe een ontbijtje op bed kréég en dat haar huwelijk met de kunstenaar geen dagtaak was. Maar het schilderij doet anders vermoeden.


Max Beckmann, Doppelportrait von Quappi und mir, 1941, olieverf op doek, 193,5x89cm

Nieuwsgierig naar het portret van Max Beckman? Surf naar: www.stedelijkindestad.nl of wacht tot het Stedelijk Museum weer opent in het voorjaar van 2010. 

Deze column is onderdeel van Zichtbaar Afwezig, waarbij studenten van de Rietveld Academie en het Sandberg Instituut reageren op topstukken uit de collectie moderne kunst en vormgeving van het Stedelijk Museum Amsterdam. Met dank aan: VSB-fonds, AFK, Zabawas.